logo «Awesta, głos z przeszłości, który powraca»

    Objawienie Boga Ahura Mazdy dane Zaratustrze

    Wysublimowane przesłanie Zaratustry pozostaje tak samo aktualne dzisiaj jak wtedy, gdy zostało objawione.

    Inne później powstałe religie wchłonęły wiele jego cech, które następnie ukształtowały świat, jaki znamy dzisiaj.

    Wpływ Zoroastrianizmu na inne religie

     

    Czy w tzw. Starym Testamencie występują nawiązania do tekstów Świętej Awesty? Odpowiedź brzmi jednoznacznie: Tak.

    Nie tylko ta księga nazwana Starym Testamentem zawiera znaczne części Świętej Awesty, lecz także teksty tzw. Nowego Testamentu.

    Niektóre z nich są bezpośrednim odniesieniem do nauk Zaratustry, inne teksty są, co widać bardzo wyraźnie, inspirowane Awestą. Np.starotestamentowa księga Izajasza od 40 do 48 pokazuje uderzające podobieństwa Nauki Zaratustry.

    Większość, bo około 80% nowotestamentowych nawiązań do Sprawiedliwości, jak choćby z listu Jakuba jest bezpośrednim nawiązaniem do jego nauki.

    Trzeba przy tym pamiętać, że Święta Awesta jest co najmniej 5-6 tys. lat starsza od tzw. Nowego Testamentu, a teksty przypisywane postaci w niej występującej, są niczym innym jak powtórzeniem najważniejszych moralnych pouczeń Awesty Zaratustry.

    *Z informacjami na ten temat można zapoznać się na naszym kanale wideo, gdzie większość tych ważnych zagadnień jest omawiana szczegółowo.

    «Gdyby nie Zaratustra, większość religii, zwyczajnie by nie istniała»

    Zoroastrianizm wywarł duży wpływ z perspektywy historycznej na rozwój eschatologii w judaizmie z okresu Drugiej Świątyni. Chrześcijaństwo, odgałęzienie judaizmu, adaptowało większość pojęć eschatologicznych zaczerpniętych z apokryfów Starego Testamentu pisanych przez żydowskich skrybów.

    Argumenty wskazujące na osiągnięcie żydowskich osiągnięć w dziedzinie eschatologii, a które zostały powzięte z eschatologii Awesty, są następujące:

    Nie istniała żadna żydowska doktryna eschatologiczna aż do końca okresu Staro Testamentowego, mówiąca lub choćby wskazująca na pojęcia takie jak: sądu indywidualnego i uniwersalnego, nie istniało pojęcie piekła ani nieba, odnowienia czy rekonstrukcji świata związanego z końcem czasów, kara i nagroda związana z czasami końca lub zmartwychwstaniem.

    Wszystkie nauki i pojęcia z nimi związane, pojawiają się dość gwałtownie w pismach żydowskich w dwóch ostatnich wiekach przed nastaniem ery chrześcijańskiej, by zaraz potem pojawić się w chrześcijaństwie.

    Wspomniana dominacja Perska w Palestynie i długi okres, w którym nadal żydzi żyli w diasporze (rozproszeniu) w Mezopotamii i Persji, spowodowało pełne rozwinięcie eschatologii w środowiskach żydowskich. Stąd też nie jest to przypadkiem, że pełnia eschatologii perskiej znajduje się w pismach żydowskich, gdzie przyczyną jest zetknięcie się obu kultur

    Jest mało prawdopodobne, że te idee i koncepcje eschatologiczne zostały pierwotnie opracowane wśród Żydów i że zostały zapożyczone przez Persów, którzy stanowili w tamtym czasie dominującą kulturę.

    Wiele eschatologicznych idei zawartych w Mowach Zaratustry ( Gâθâs) oraz w Młodszej (mniejszej) Aweście, choć nie zawsze są do końca jednoznaczne, są wystarczającą gwarancją starożytności i ciągłości tych koncepcji w Persji, a brakuje ich w judaizmie. Silny dualistyczny charakter żydowskiej eschatologii również wydaje się sugerować, zapożyczenie z Iranu.

    Eschatologia Zoroastrian posiada spójność i strukturę, dychotomia między pojęciami mênôg i gêtîg odgrywa w nim dużą rolę.

    To może wyjaśnić wiele powtarzających się tekstów paralelnych w narracji. Wpływ Perskich idei w pismach hebrajskich jest szczególnie łatwo pokazać w wielu szczegółach, gdzie istnieje duże podobieństwo niektórych pismach rabinicznych i Pismach Zoroastrian; Żydowski Midrasz pod tytułem „Wniebowstąpienie Mojżesza” jest zbudowany, pisany na bazie Arda Wirâz-nâmag. Istnieje w kilku różnych wersjach w języku hebrajskim, a także w judeo-perskim.

    (badania i edycja tekstu Judeo-perskiego znajduje się w Netzer; opracowania badań służą do dyskusji akademickich i naukowych dyskusji na temat tego problemu. Źródło Böklen; Winston; 1971;Hultgard; Przeciw hipotezie wpływu judaizmu na religię Perską, Kard.König).

    „W 397 przed naszą erą Ezdrasz, dworzanin króla perskiego, został wysłany z Babilonu „, aby uczyć w ustawach i rozporządzeniach Izraela"- to można wyczytać z Księgi Ezdrasza 7:10.

    Ezdrasz urodził się i kształcił się jako ten, który zajmował się odczytywaniem boskich tekstów sakralnych w Babilonie i został wysłany przez Artakserksesa (króla), aby zobaczyć, czy lud Judei „będzie przychylny dla prawa Bożego". Istnieją, jak możemy wyczytać w tekście, wyraźne oznaki powszechnego nawrócenia religijnego w Ezdrasza 6: 19-21 i Nehemiasza 10: 28-29.

    W wierszu 6 i 7, 7 rozdziału Ezdrasza jest podane, że był on, Ezdrasz biegłym w Prawie Mojżeszowym. Ten fragment został dopisany wiele lat później przez Żydów, jako że Ezdrasz wychowywał się na dworze panowania Artakserksesa, króla perskiego. Ezdrasz podobnie jak król Perski byli wyznawcami innego tzw. Boga Edenu.

    W Księdze Nehemiasza w rozdziale 8 omawia zdarzenie, gdzie Ezdrasz odczytał Księgę, w nie zrozumiałem języku dla Żydów, nie był to ani hebrajski, ani aramejski. Jej teksty musiały być tłumaczone przez obecnych tam kapłanów.

    W biblii Tysiąclecia użyto sformowania tym którzy rozumieli. To dowód, że Ezdrasz, jak i cały tekst zawarty w tej Księdze jest wymieszany. Pierwszym językiem jest tu język perski, zaraz potem aramejski z domieszaniem hebrajskiego, ale też posiada elementy wywodzące się z islamu, jak choćby pozycja modlitewna, jaką przyjęli słuchający, wiersz. I Ezdrasz błogosławił Pana, wielkiego Boga, a cały lud z podniesieniem rąk swoich odpowiedział: Amen! Amen! Potem oddali pokłon i padli przed Panem na kolana, twarzą ku ziemi. Problemem jest tu słowo amen, które nie istnieje w języku perskim, a wywodzi się z Egiptu. W świecie arabskim słowo amen przybiera formę Ameen i odczytuje się jako Amin”.

    Jeśli chodzi o Nowy Testament, próba ukamienowania kobiety przyłapanej na cudzołóstwie, to zarys działalności islamu, który odwołuje się do Abrahama.

    Słowa „oto przyszedłem przynieść nie pokój, ale miecz”, to też zostało dopisane znacznie później i ma powiązania z wczesnymi zapisami koranicznymi, bardziej odnoszący się w czasie historycznym do początkowej działalności Mahometa, który nawracał mieczem. Nijak ma się to do przesłania Mesjańskiego Księcia Pokoju, który ze względu na swoje słowo ma dzielić całe rodziny, mesjanizm to odrodzenie, odnowienie, pokój i scalenie w jedno tego, co wcześniej zostało rozdwojone i przywrócenie wcześniej ustalonego porządku, tak w społeczeństwie, jak i rodzinach tworzących owo społeczeństwo.

    Postać Melchizedeka, też została zniekształcona pod względem jego pochodzenia, bo jest napisane “bez ojca, bez matki”, wiadomo, że nie był kapłanem Boga Jedynego i Boga Żywego, choć przypuszcza się, że pochodził również z Persji podobnie jak Ezdrasz.

    W Greckiej Septuagincie, czyli tłumaczeniu Starego Testamentu na język grecki w określeniu Cyrusa perskiego jest użyte określenie, które w języku greckim tłumaczone jest jako, Chrystus.

    W 1985 roku Żydowski Rabin Dr. Gottlieb stwierdził, że Stary Testament jest w 93% zbiorem pism, niemających nic wspólnego z natchnieniem i że zostały one dodane po 1000 roku, aby wytworzyć specyficzną atmosferę wybrania Żydów, jako narodu wybranego, a jak wiemy, to Żydzi, zapożyczyli wiele istniejących elementów tradycji, jak również i wiary, przeważnie z Egiptu. Żydzi nigdy nie posiadali własnej tradycji tak spisanej, jak i wiary, dlatego że powstali znacznie później niż to podaje oficjalna historia. To właśnie Żydzi, chcąc uchodzić za wybranych przez Jedynego Boga oraz wyodrębnić się spośród narodów, zmielili wiele wcześniej adoptowanych tradycji, w tym również imię Prawdziwego Boga, zmienili wiele praw, przypisując je sobie jako ich własne, choć wiadomo jest, że to kłamstwo”.

    Gafa czy celowy błąd ojców Kościoła?

    Na jednej z katolickich stron internetowych można natrafić na taką informację: „Zaratustra jako ten, który miał przepowiedzieć narodziny Mesjasza”, choć wiadomo jest, że nie miał on, czyli Zaratustra nic wspólnego z chrześcijaństwem.

     

    Tekst pochodzi z tej strony-proszę kliknąć