logo «Awesta, głos z przeszłości, który powraca»

    Objawienie Boga Ahura Mazdy dane Zaratustrze

    Wysublimowane przesłanie Zaratustry pozostaje tak samo aktualne dzisiaj jak wtedy, gdy zostało objawione.

    Inne później powstałe religie wchłonęły wiele jego cech, które następnie ukształtowały świat, jaki znamy dzisiaj.

    Teologia Mazdeizmu

     

    «Ogłaszam Największego ze wszystkich, wymawiam moje pieśni pochwalne do Niego poprzez Prawdę, która pomaga całemu stworzeniu. Pozwólcie, żeby Ahura Mazda usłyszał was Swoim Duchem Świętym, jako że Dobra Myśl poleciła mi Go adorować, Jego wiedza uczy mnie co jest najlepsze»

    Jest to Prawda do której nie dochodzi się poprzez myślenie analityczne czy rozum i nie zależy od ilości prób żeby udowodnić to co istnieje czy też wierze i praktykach objawionych przez ludzi, gdyż Prawda przychodzi jako inspiracja, przekonanie poza kontekstem środowiska, które nas otacza, ona, Prawda, wnosi nam poczucie bezpieczeństwa które pochodzi z Boskiego źródła i osoba która to otrzymuje, odczuwa została wybrana i dlatego zostaje zobowiązana do dzieleniem się Prawdą Bożą. Zaratustra czuł Świętość misji do której został powołany i zaczął się nią dzielić, Boską Prawdą.

    Zaratustra był pierwszym Nauczycielem, który wyzwolił religię z wąskiej idei plemiennego Boga, Boga narodu wybranego i zaproponował uniwersalną Bożą Prawdę. Jest to niezwykłe wydarzenie w historii duchowości. Nauczyciel powiedział, gdy został nią oświecony:

    «Wierzę że Ty Ahura Mazdo jesteś Najwyżym Łaskawym Bogiem. Kiedy otrzymałem po raz pierwszy Twoje słowo, ono uczyniło mnie mądrym nawet podczas trudności i przykrości. Będę głosił światu Twoje Słowo, które Ty zadeklarowałeś jako najlepsze»

    Ktoś kto jest w pełni przekonany że otrzymał bezpośrednie objawienie Prawdy, mówi światu:

    «Słuchajcie mnie ci, którzy przychodzicie z bliska i ci, którzy są daleko! Słuchajcie, bo będę mówić; wypowiadam moje słowa starannie i z jasnym umysłem. Fałszywy nauczyciel nigdy już nie zniszczy świata po raz drugi, jego język stanie się głuchy»

    Chyba można powiedzieć, bez żadnych wątpliwości, że taka wysoka koncepcja duchowości, wypowiedziana tak wyraźnie i z takim przekonaniem, że jest to Prawda o Najwyższym ideale doskonałości, i że musi być ujawniona ludzkości, nawet kosztem własnej martyrologii. To unikalna w historii religii sytuacja, aby przebudzić ludzkość w tak odległym czasie u zarania cywilizacji.

    Był czas w historii, gdzie obok ludów Aryjskich, Persowie również oddawali cześć elementom przyrody, które jak wierzyli przynosiły dobre lub złe rzeczy.

    Jednakże uzyskane w ten sposób dobra nie pochodziły przez przestrzeganie zasad moralnych czy też miłości.

    Był to początek prymitywnego „ducha nauki”, który chciał uwolnić rzeczywisty sens przyrody.

    W tym właśnie czasie pojawia się ów Mistrz, Uczony Zaratustra, w umyśle którego znajdowała się Prawda Objawiona, która była jak ogień. W czasie ciemności prawie nikt nie mówi o tym co jest dobre, cenne i doskonałe, lecz kiedy dojdzie Prawda i światło za nią idące, taka osoba nie będzie zachowywała ciszy.

    Ten głos przemienia się w głos ludzkości i nie jest on ograniczony czasem czy jakimś określonym regionem.

    Ten głos często pracuje w ciszy, ukryty, w mogącej towarzyszyć depresji i uczuciu przegranej, lecz na nowo budzi się tym razem z silnym wezwaniem. To powołanie do walki, walki przeciw kłamstwu, przeciw wszystkiemu co powoduje odejście ducha ludzkiego od jego powołania do bycia dobrym i przejścia do materializmu.

    Głos Zaratustry jest żywy, nie tylko jest przedmiotem zainteresowań studiów akademickich i historyków którzy zajmują się martwą historią z przeszłości.Nie jest również jedynym głosem, aby przewodzić małej grupie ludzi z ich codziennymi sprawami. Wręcz przeciwnie, jak widać z Pism Zoroastry, jego głos został wysłany w niemal każdy region ziemi. Nie był on człowiekiem, który zapaliwszy lampę zdał sobie sprawę że nie może podzielić się światłem ze wszystkimi i ukrył je egoistycznie tylko dla własnego użytku.

    Był jak stróż nocny, który stoi stał na straży na szczycie góry z widokiem na wschód i zaczął śpiewać Pieśni pochwalne podczas gdy świat, spał aż do momentu kiedy słońce zaczęło świecić nad horyzontem. Stwierdził on, że słońce Prawdy jest dla wszystkich, jego światło jednoczy i świeci nad wszystkimi, tak dobrymi, jak i złymi.

    Przesłanie i objawienie tego typu zawsze wzbudzają antagonizm wśród tych, którzy sami są w ciemności.

    W czasie życia Nauczyciela były ciągłe walki między jego zwolennikami i tymi, którzy byli uzależnieni od tradycyjnych ceremonii, lecz to czego im brakowało to Prawdy.

    Wiemy, że Zaratustra pochodził z królewskiej rodziny, dołączając do tego jeszcze treść objawienia jakie otrzymał, nie jest rzeczą dziwną że był otoczony tak swoimi zwolennikami, ale również i przeciwnikami.

    Zaratustra prosił Boga, aby udzielił zwycięstwa swoim zwolennikom nad tymi, którzy przysparzają im bólu i problemów.

    Duch stworzenia człowieka czeka, aby znaleźć więcej wolności w niewypowiedzianym świetle Prawdy. Wzywa człowieka aby współpracował z Wiecznym Dobrym Bogiem w celu rozpowszechniania Królestwa Sprawiedliwości przed wszystkimi atakami zła. Ideał ten daje nam miejsce jako współpracowników w rozpowszechnianiu błożenia na całym świecie.

    To oczywiste dla mądrego człowieka który uważnie myśli, który obstaje za Prawdą i ją strzeże z całych swoich sił i mocy, że będzie on prawdziwym i odważnym, o Boże.

    Naprawdę, jest to najwyższy i najważniejszy moment dla nas wszystkich, świat ludzi prowadzi nieustanne walki, co będzie nas w stanie uratować z otchłani katastrofy

    Naszą wielką nadzieją, jest Bóg Ahura Mazda, który jest po naszej stronie, jeśli mamy wybrać właściwą drogę, decyzje czy wybory. Prawo wojny ma silny charakter, nie ma w nim miejsca na ustępstwa. Zaratustra mówi:

    Nikt z was nie znajdzie żadnej doktryny zła i bezbożnych nakazów ponieważ ona zawsze przynosi cierpienie i śmierć do domostw, ziemi i jej mieszkańców. Mieczem Prawdy odcinaj zło!

    Ta nieubłagana waleczna postawa przypomina nam ducha Starego Testamentu. Postacie reprezentujące ówczesny biblijny świat przyjęły go bardzo poważnie. Mieli radość życia i pewność siebie polegającą na ich sile.

    Raj i nieśmiertelność często musi być zdobywany siłą i rozsądkiem, podbojem, ale przedtem trenować wśród wielu ucisków, prześladowań, cierpienia.

    Wiersze z "Mów" Zaratustry są kierowane do Ahura Mazdy i także do osób które będąc zgromadzone słuchały Nauczyciela.

    Specyficzne aspekty jego teologii pojawiają się w każdym Hymnie.

    Zaratustra wyjaśnia w różnych częściach Mów, aspekty jego nauki. W innych, zachęca on swych słuchaczy do życia zgodnie ze wskazówkami Ahura Mazdy. Na podstawie tych często występujących tekstach możemy zrekonstruować z precyzją jego teologię. Następnie istnieją wiersze kierowane do boskich esencji Prawdy, Dobrego Umysłu i ducha Miłosierdzia i Dobroci. Istnieją także teksty mówiące o kryzysach jakie przeżywał związanych z jego misją.

    Wierzącym jest ten, kto zdecyduje się znaleźć w świecie sposób, gdzie wiara i deklarowane przekonania są ważniejsze od formy życia czy stanu społecznego.

    Jaki jest punkt widzenia Zaratustry w Jego Mowach? Zaratustra pojmuje świat, w którym żyjemy, jako konflikt między dwoma diametralnie różniącymi się moralnymi duchami (Mainyus) reprezentujący postawy umysłowe w zakresie psychologicznym i przeciwstawne wektory moralne w całym stworzeniu są nimi:

    Duch Dobroci (Spenta Mainyu) i Duch zła (Angre Mainyu). Charakterystyki te zostały określone w odniesieniu do podstawowej koncepcji teologii Zaratustry, Asha, która jest zwykle tłumaczona jako Prawda. Prawda w tym znaczeniu jest rozumiana jako absolutna Prawda, która jest i istnieje w idealnej formie od istnienia świata. To sposób, w jaki świat powinien istnieć wg zamysłu Bożego, ale jest to niemożliwe z uwagi na działanie złego ducha.

    Prawem jest, aby działać zgodnie z Prawdą. Asza również tłumaczona jako Sprawiedliwość. W rzeczywistości, teologia Zaratustry jest zawsze rzutowana na wymiar moralny. Asza jak widać nosi podwójne znaczenie: Prawdy i Sprawiedliwości.

    Zdajemy sobie sprawę że świat z natury jest dobry, bo jest aktem Boskiego stworzenia, jednakże jest skażony złem.To zło można poprawić przez działania ludzi ze względu na ich zdolność do wyboru moralnego. Ludzkie działanie może promować dobro i odrzucać zło, prowadząc do jego ostatecznego zniknięcia ze świata.