logo «Awesta, głos z przeszłości, który powraca»

    Objawienie Boga Ahura Mazdy dane Zaratustrze

    Wysublimowane przesłanie Zaratustry pozostaje tak samo aktualne dzisiaj jak wtedy, gdy zostało objawione.

    Inne później powstałe religie wchłonęły wiele jego cech, które następnie ukształtowały świat, jaki znamy dzisiaj.

    Starożytność w kontekście Awesty

     

    Iran to nazwa starożytnej Persji wywodzi się od korzenia Arja lub Aria, gałęzi ludów indoeuropejskich, którzy przybyli i osiedli na tamtej ziemi. Aryjczycy starożytnego Iranu nazywali się Zoroastrianami Mazdajasny, to znaczy Czcicielami Boga Ahura Mazdy, (imię Boga wywodzące się ze Świętej Awesty a objawione przez Zaratustrę) tysiące lat przez pojawieniem się postaci zwanej Yehoszuą/Jezusem Chrystusa.

    Wszystkie starożytne dokumenty Zoroastrin mówią o istniejącej ziemi (regionie), z której przybyli Aryjczycy i osiedlili się na terenach starożytnej Persji (dzisiejszego Iranu). Z niej Aryjczycy wyruszyli, przemieściwszy się na tereny obecnych Indii, Iranu, Rosji, państw Europejskich jak Grecja, Włochy, Niemcy, Francja, kraje Skandynawskie, Anglia, Szkocja i Irlandia.

    Język Awestyjski obok sanskrytu i łaciny są siostrzanymi językami, gdzie występują liczne podobieństwa wśród języków używanych obecnie. Księga o nazwie Wendidad jest jednym z najstarszych pism Zoroastian, która w tłumaczeniu Vi-daevo Dat oznacza dosłownie Prawo lub Zasady walki ze złem. W jej pierwszym rozdziale Złoty Wiek starożytnych Aryjczyków jest przedstawiony największy król Yima (Jima/Dżamszid). Epoka, jaka jest w niej opisana to epoka Wielkiego Lodu, która spowodowała, że starożytni Aryjczycy zostali zmuszeni do migracji na południe, południowy wschód i południowy zachód.

    Bal Gangadhar Tilak, wielki Bramin, uczony Indyjski z zakresu pism wedyjskich i Wendidad, określił na ich podstawie starożytną ojczyznę Aryjczyków. Tu trzeba dodać, że Wedy są to pisma napisane przez indoeuropejczyków lub Aryjczyków, którzy wyemigrowali do Indii.

    Z opisów geograficznych, jak i warunków pogodowych, Bramin Tilak stwierdził, że starożytny dom musiał być w regionach obecnej Rosji. Aryjczycy migrowali z dawnego domu do Iranu, stamtąd do Indii i Grecji i Europy. Tilak powiedział również, że najstarszym historycznie Pismem było Wendidad, które opisuje dawną ojczyznę Aryjczyków oraz Aryjskiego króla Yimę/Dżamszida, który panował do ostatnich dni swojego królestwa, czyli do momentu, kiedy nadeszła sroga zima. To właśnie ona spowodowała wielką migrację.

    (*wg. Wendidad nagłe oziębienie klimatu było spowodowane oddziaływaniem złego)

    Starożytni Aryjczycy uważali, że świat stworzony przez Ahura Mazdę był idealnym, bez zła. Pierwszy człowiek Gayo Maretan [Kajomars] nie chorował, nie czuł głodu ani pragnienia.

    Następnie zło zaatakowało świat i spowodowało zło. Zaczęły pojawiać się choroby i pojawiła się starość, ludzie i zwierzęta zaczęli umierać. Nie istniał czas, wskutek ataku zła zaczęła następować noc. Przed jego atakiem słońce znajdowało się w pozycji południa. Tak więc zło w starożytnej wierze Aryjczyków jest efektem zewnętrznym, które pewnego dnia zostanie oczyszczone, kiedy świat zostanie poddany kąpieli w Świętym Ogniu. To ostatnie stwierdzenie – o ogniu oczyszczającym- można odnaleźć w starożytnej mitologii niemieckiej, a także w tekstach pism chrześcijańskich, które nawiązują do zniszczenia obecnego świata przez ogień.

    Słowo „Raj”, pochodzi z języka Awestyjskiego i dosłownie oznacza Dom Pieśni, starożytne określenie Aryjczyków na niebo. Królowie starożytnego Iranu byli bardzo dumni z nazywania siebie Aryjczykami, swoje edykty wyryte w skałach to poświadczają: „Jestem Aryjczykiem synem Aryjki”. Odnosili się do swojej przynależności z dumą i można to napotkać każdorazowo, przeglądając starożytne pisma Aryjczyków, tak w księgach Rezów (modlitw), jak i Wendidad (Zasady walki ze złem).

    Ramy czasowe: Greccy historycy za czasów Cyrusa umieszczali życie Zaratustry na okres 8000 lat przed datą umowną. Księgi takie jak wspomniana Wendidad oraz Wedy potwierdzają ten okres czasoprzestrzenny. W odróżnieniu od mieszkańców Indii, Aryjczycy, przybywszy na ziemie Iranu, przechowywali, tak w pamięci, jak i tradycji dawne czasy; czasy, w których nie było chorób, śmierci, głodu, to był prawdziwy i rzeczywisty Złoty Wiek ludzkości. Migracja Aryjczyków rozpoczęła się przed epoką lodowcową, kiedy lód i zima (wg księgi Wendidad została wysłana przez zło) starożytna ojczyzna Aryjczyków została zniszczona.

    Jeden z amerykańskich historyków napisał:

    "Złoty wiek ludzkości wspominany w księdze Wendidad jest jakże cenny i jakże istotny dla nas ludzi żyjących obecnie, pokazuje bowiem, że ludzie tamtego okresu historii, byli tak blisko Stworzyciela, iż nie potrzebowali wiele udowadniać tak pismem ani mową, by przekazać przez nich samych historię Zoroastrianizmu, gdyż to wynikało z ich życia."

    Zaratustra został posłany przez Ahura Mazda, by przypomnieć i potwierdzić starożytną wiarę Aryjczyków. Wiarę, którą przekazał królowi Yimie/Dżimszadowi. Tak więc był niezaprzeczalnie, pierwszym prorokiem, za którego nauką trzeba podążać. Kiedy nadejdzie ostatni Zbawiciel, świat zostanie oczyszczony Ogniem (Prawdy), zło zostanie zniszczone w ostatecznej walce. Wtedy rozpocznie się Królestwo Ahura Mazdy.

    Słowa Mocy kończą jedną z Rez zawartą w Wendidad w księdze Świętej Awesty, brzmią one: Królestwo Ahury Przyjdzie. Wendidad jest starożytnym Zbiorem Praw i Zasad Aryjczyków do walki ze złem. Jej rozdziały wyjaśniają różne aspekty zła w oczach Ahura Mazdy. Np. prostytucja, miłość lesbijska i homoseksualizm są odrazą. Psy np. zostały stworzone jako strażnicy aryjskich domostw i gospodarstw.

    Analizy starożytnych tekstów wskazują jednoznacznie, że wiele treści z księgi Wendidad (w tym również ze Świętej Awesty) zostało umieszczonych w pismach judeochrześcijańskich.


    « Powrót do Spisu Tematów