logo «Awesta, głos z przeszłości, który powraca»

    Objawienie Boga Ahura Mazdy dane Zaratustrze

    Wysublimowane przesłanie Zaratustry pozostaje tak samo aktualne dzisiaj jak wtedy, gdy zostało objawione.

    Inne później powstałe religie wchłonęły wiele jego cech, które następnie ukształtowały świat, jaki znamy dzisiaj.

    Początek Drogi Zaratustry-inicjacja

     

    Od dnia, w którym ludzie utrwalali swoje więzi rodzinne w dobrze zorganizowanym społeczeństwie, rozwinął się proces przyjmowania dojrzałych młodych ludzi, jako dorosłych członków społeczności, którego nieodzowną częścią była odpowiedzialność i rozwój ku dobremu.

    Można zatem powiedzieć, że ceremonia inicjacyjna jest tak stara, jak ludzkie społeczeństwo. Ceremonia inicjacji rozgałęziła się z biegiem czasu, przyjmując znane nam współczesne formy takie jak np.: ceremonia ukończenia edukacji, kończąca się otrzymaniem świadectwa dojrzałości. Obok edukacji istnieją też inne formy inicjacji, np. inicjacja religijna, która nie podlega ograniczeniom wiekowym.

    Ceremonia inicjacji może być ceremonią prostą lub skomplikowaną, w zależności od ludzi i ich czasów.

    Starożytność ceremonii, o której tu mowa, zgodnie z najstarszą tradycją, nawiązuje do odległych czasów od 15 tysięcy do 8 tysięcy lat, może być nawet starsza.

    Zaratustra uformował Drogę wiary w Jednego Boga na podstawie dobrych myśli, dobrych słów i dobrych uczynków przy jednoczesnym wyeliminowaniu niewiedzy, przesądów oraz duchowych, jak i społecznych problemów. Nie ingerował jednak w codzienne życie i styl życia ludzi. Zamiast tego oczyścił je i upiększył.

    Jego słynne kazanie lub mowa na temat Wolności wyboru i Wielkiego wydarzenia jak też i punkt zwrotny w życiu, poprzez rozważny wybór drogi życia, można zilustrować Jego wypowiedziami, w których poświadcza, że Jego najgłębsze życzenia zostały spełnione w postaci przyjęcia Poselstwa Ahura Mazdy przez tych, którzy wcześniej byli mu przeciwni, określając jednych z nich jako tych, którzy: zjednoczyli się z prawością lub jako tych, którzy otrzymali najlepszą rozkosz sprawiedliwości, a którzy zrozumieli Przesłanie Mazdy i zgodnie z nim działali.

    Święta Awesta przekazuje nam, że to "największe wydarzenie podjęcia decyzji" odbywało się w pomieszczeniu, w którym płonął Święty Ogień, które było najwcześniejszym prototypem dzisiejszych świątyń Zoroastrian, a ceremonia odbywała się przed ołtarzem Ognia, gdzie proszono o doskonałość, wieczność, dobrobyt i rozwój osobisty, jak i lokalnej społeczności.

    Inicjacja oznacza tyle, co dążyć do wyznaczonego celu lub też wydarzenie dokonanego wyboru, lub decyzji. Można to wyrazić następująco:

    «Ceremonia inicjacji jest najbardziej zwycięskim słowem wyboru, ponieważ Mazdaizm jest Prawdziwym Prawem pośród wszystkich dobrych i sprawiedliwych zasad»

    Inicjacja to zrzeknięcie się wcześniejszych wierzeń politeistycznych, przesądów, czarnoksięstwa, arbitralności, kradzieży, cudzołóstwa czy też wszelkich form nierządu oraz innych chorób duchowo-intelektualno-cielesnych.

    Można sobie wyobrazić, jak interesującym mogło być to, kiedy obecni dzielili się osobistymi doświadczeniami i przeżyciami wyniesionymi z różnych wierzeń i praktyk lub też, opowiadając o swojej przeszłości, jak bardzo im przykro z tego powodu, i jak się cieszyli z tego, że zrezygnowali ze wszystkiego przez wzgląd na Drogę Dobrego Sumienia, które obala jarzma, promuje samodzielność i jest sprawiedliwa.

    Ceremonia inicjacji u Słowian była prosta.

    Główną częścią ceremonii było/jest przyjęcie nastolatka do dorosłego społeczeństwa oraz przyjęcie zobowiązania do prowadzenia użytecznego życia w prawości. Dotyczy to również osób dorosłych uczestniczących w inicjacji.

    Nasi starożytni aryjscy przodkowie uważali wiek (u chłopców i dziewcząt) między 7 a 10 (niektóre tradycje 15) rokiem życia za odpowiedni, w którym chłopiec uczy się od ojca większości zawodów związanych z rolnictwem i hodowlą zwierząt, a dziewczynka nabywa od matki większość umiejętności związanych z prowadzeniem domu.

    Kosmyk włosów obcinany chłopcom był symbolem przejścia spod opieki matki do ojca. U dziewcząt następowały zapleciny, gdzie matka zaplatała warkocz, a na głowę kładła wianek ze świeżych kwiatów i ziół.

    Kulminacyjnym punktem ceremonii było nałożenie białej koszuli w przypadku chłopców oraz sukni, symbolu czystości i niewinności u dziewcząt oraz przepasanie w talii pasem lub białym sznurkiem. Był to czas, aby wziąć na siebie odpowiedzialność w gospodarstwie domowym i społeczeństwie.

    Uczestniczący w ceremonii inicjacji, otrzymują od kapłana białe szaty i pas, by następnie opasując biodra, złożyć uroczyste przyrzeczenie, że po jej nałożeniu i przepasaniu będzie służyć rodzinie i ludowi.

    Przepasanie pasem oznaczało oddanie się służbie, ciągłym służeniem i renowacją lub odnawianiem żywego świata dla progresywnego dobrobytu i promieniującego szczęścia, w kierunku pełni i nieśmiertelności.

    Wyrażenie „przepasać” w prawie wszystkich językach indoeuropejskich, oznacza "przygotować się do działania", "podjąć się zadania" lub "działać z autorytetem".

    Najstarsza tradycja i obserwacje antropologiczne pokazują, że ceremonii zawsze przewodniczył kapłan obok przynajmniej 2 lub 3 świadków.

    Inicjacja osób dorosłych jest poprzedzona poznaniem nauki Zaratustry i tym samym wynika z nabytego przekonania.

    Tak młodzi, jak i dorośli, którzy odbyli ceremonię wspomnianej powyżej największej decyzji w życiu, powinni, kiedy to tylko możliwe nosić jasne (białe) ubrania, ponieważ symbolizują one światło i są ważną częścią Słowiańskiej tradycji naszych Przodków.

    Nieopodal miejsca ceremonii jest ustawiany stół z białym obrusem, na którym mogą znajdować się kwiaty, na tacy lub koszyku świeże i suche owoce, zioła, czysta woda, chleb i niewielka ilość spożywanych na co dzień produktów.

    Ceremonia rozpoczyna się wypowiedzeniem słów:

    Sprawiedliwość jest najlepszym dobrem. To promienne szczęście.

    Nauka dana przez Boga Ahura Mazdę, najbardziej sprawiedliwa i godna naśladowania.

    Prawdziwa, Prawidłowa i Dobra droga dana przez Boga ludzkości jest ta, którą przyniósł i jakiej naucza Sprawiedliwy Zaratustra. Radosne szczęście przychodzi do osoby, która jest sprawiedliwa dla samej sprawiedliwości.

    Jestem Twoim Czcicielem o Mądry Boże i dalej będę nim tak długo, jak długo będę miał siłę i wolę przez prawość. Będę promował Prawa życia poprzez Dobry Umysł, dla prawdziwych działań, aby życie było jak najbardziej odnowione.

    Obyśmy zjednoczyli siły. Obyśmy zjednoczyli siły i prawość. Obyśmy zjednoczyli siły i cieszyli się jeszcze bardziej. Obyśmy przyłączyli się do zasłużonych ludzi. Obyśmy byli daleko od nierządu. Obyśmy kiedyś przez czynieną prawośc dołączyli do naszych pobożnych Przodków i dobrych ludzi.

    Czciciel Ahura Mazdy jest tym, który pomaga uciskanym.

    Doceniam dobre myśli,

    Doceniam dobre słowa,

    Doceniam dobre uczynki,

    Doceniam dobre sumienie.

    Droga Zaratustry jest drogą objawioną przez aryjskiego Boga Mądrości Ahura Mazdy, która obala jarzma, przeciwdziała przemocy, uczy samodzielności i jest sprawiedliwa. Dlatego z religii, które były i które będą, to ona jest największa, najlepsza i najwznioślejsza. Wszystko, co dobre, przypisuję Mądremu Bogu.

    Przybranie nowego imienia

    W tradycji Zoroastrian istnieje możliwość (jest to opcjonalne) przybrania imienia, w chwili obrania drogi nauczania Zaratustry (podczas obrzędu inicjacji). Tę dawną praktykę przejęli i do dziś praktykują muzułmanie (konwertyci przyjmujący Islam) oraz chrześcijaństwo, a dokładniej mówiąc katolicyzm w obrzędzie znanym jako bierzmowanie, przyjmując imię któregoś ze świętych. Spis przykładowych imion żeńskich i męskich znajduje się w kalendarzu Staro-Słowiańskim: link

    Ceremonia kończy się błożeniem kapłańskim dla uczestników.


    *Jeśli uznasz, że jesteś gotowy na ceremonię odziewania, czyli nałożenia świętej białej koszuli i pszepasanie pasem [inicjacji] starożytnych Zoroastrian Słowiańskich, skontaktuj się nami, by poprosić o zorganizowanie tej ceremonii.