logo «Awesta, głos z przeszłości, który powraca»

    Objawienie Boga Ahura Mazdy dane Zaratustrze

    Wysublimowane przesłanie Zaratustry pozostaje tak samo aktualne dzisiaj jak wtedy, gdy zostało objawione.

    Inne później powstałe religie wchłonęły wiele jego cech, które następnie ukształtowały świat, jaki znamy dzisiaj.

    Obrzędy i Porządek kultu

    To sens i podstawa Drogi Zaratustry. To sformuowanie jest znane z judeo chrześcijańskich pism, gdzie można wyczytać, iż "prawdziwi wyznawcy będą oddawać Ojcu cześć w Duchu i Prawdzie, bo On takich szuka".

    Znając już filary Zoroastrianizmu jakimi są Dobre Myśli, Słowa i Czyny, przedstawimy obrzędy oraz porządek kultu.

    Obrzędy są pozbawione nadmiernej przesady w czynnościach. W modlitwie biorą udział wszyscy.Jest czas na modlitwę dziękczynną, błagalną, modlitwę skruchy oraz Hymny uwielbienia.

    Kult ma miejsce w obecności Świętego Ognia i w zależności od miejsca Jego płomien może być większy lub mniejszy - symboliczny.

    Przed przystąpieniem do modlitwy obmywa się dłonie oraz stopy, twarz, ręce, aby w ten sposób wyrazić naszą czystość cielesną. Układając na jednej z dłoni biały welon lub też płótno (może być to również biała chusteczka przeznaczona tylko do modlitwy), odmawiając modlitwę dajemy wyraz:

    - przykładając, dotykając czoła - o czystości naszych myśli;

    - przykładając do ust  - o czystości naszych słów;

    - mając na dłoni - o czystości naszych czynów;

    W ten sposób wyrażamy przed Świętą obecnością Boga, iż do modlitwy przychodzimy w czystości naszych Myśli, Słów i Czynów, prosząc o potrzebne nam łaski do codziennego życia, aby Jego Duch Święty wspomagał nas w naszych dążeniach nad wewnętrzną doskonałością. W ten równiez sposób rozumiemy doążenie do świętości.

    Post jak również modlitwa z nie wyznawcami Zoroastrianizmu nie są wskazane, nie uważamy za stosowne łączyć się duchowo z osobami wyznającymi innych bogów, a nie Boga Jedynego.

    Obrzędy początkujące, przystapienie i rozpoczęcie Drogi jako ucznia;

    Obrzędy zawierania małżeństwa;

    Obrzędy pogrzebowe;

    Uwalniania osoby będącej pod wpływem sił wrogich Bogu;

    Są tylko niektórymi obrzędami, które są przez nas praktykowane.

    Żadnen z tych obrzędów nie ma charakteru (jak to jest w pojęciu teologii chrześcijańskiej) sakramentu, gdyż chrześcijańska, katolicka geneza sakramentalna bierze swój początek w starożytnej religii Egiptu, Babilonu, jak i starożytnego Sumeru, które to koncepcje zostały asymilowane przez chrześcijaństwo.