logo «Awesta, głos z przeszłości, który powraca»

    Objawienie Boga Ahura Mazdy dane Zaratustrze

    Wysublimowane przesłanie Zaratustry pozostaje tak samo aktualne dzisiaj jak wtedy, gdy zostało objawione.

    Inne później powstałe religie wchłonęły wiele jego cech, które następnie ukształtowały świat, jaki znamy dzisiaj.

    Konflikt myśli

    W imieniu Ahura Mazdy
    Boga Mądrości starożytnych aryjskich Słowian
    -Konflikt myśli-
    W celu pełniejszego odczytania zawartych treści zachęcamy do zainstalowania w komputerze czcionki Berylium

    Od czasów starożytnych do obecnych, nie wiele się zmieniło pod kątem tkwienia w niewiedzy, którą często określa się mianem intelektualnej ciemności lub ciemności umysłu. Jest to zauważalne szczególnie w obecnej epoce, czyli umownie istniejącym 21 wieku, wieku technologii.

    Narzucone naszemu społeczeństwu na przełomie wieków przeróżne doktryny i ideologie polityczne i religijne, powodowały wielokrotnie zamieszanie i dezorientację, którą wielu ludzi odczuwa w naszych czasach.

    Słowianie zaczęli w sposób masowy ulegać obcym wpływom, ideologiom i trendom politycznym i religijnym, pośród których najbardziej dotkliwą jest semityzacja.

    Termin ten znaczy tyle, co eliminowanie wszelkich śladów kulturalnych, językowych oraz powierzonego nam dziedzictwa, oraz wiary. Wymienione czynniki są ważne dla samookreślenia, gdyż tworzą historię danej grupy ludzi, w tym przypadku Słowian.

    Jednakże od pewnego momentu historii, dziedzictwo kulturowo językowe, obyczaje, pogląd na życie i wiara, zaczęły ulegać poważnym transformacją z powodu wnoszonych i wprowadzanych przez liderów politycznych i religijnych wpływów. Warto się im przyjrzeć bliżej w kontekście aryjskiej Awesty Zaratustry oraz greckiej myśli filozoficznej, która bardzo często, nie tylko nawiązuje do myśli przewodniej Awesty, jaką jest zdrowe myślenie i rozsądek, ale poprzez nią, ukazuje ukształtowane myślenie naszych Przodków.

    Wiele obecnych grup słowiańskich, przedstawia różne koncepcje i historię naszego pochodzenia i wyznawanej przez naszych Przodków wiary. Niektóre z nich z pewnością mogłyby być tematami do racjonalnych dyskusji, w innych z kolei, ujawniają się wprost koncepcje semickie, jak i te znane pod pojęciami indocentryzmu, które zostały zaabsorbowane przez Słowian i przedstawiane jako rodzime. Odpowiedzmy sobie na pytanie: czym jest konflikt myśli i co wpływa na jego powstanie?

    Konflikt myśli to zderzenie naszych podstawowych przekonań z ideami od nich się różniącymi. Podstawowe przekonania to z kolei te, które wywodzą się z prawa naturalnego, można rzecz, powszechnego przekonania opartego na logice, mniej lub więcej wykształconej, różniącej się od nabytych przekonań, czyli praw, prawd i zasad religijnych.

    Prawem naturalnym wpływającym na powszechne przekonania będą z pewnością, obok zjawisk występujących w naturze, nauki z dziedzin fizyki, biologii, chemii, matematyki, czyli tych, które mają podstawowy wpływ na wiedzę człowieka i jego procesy myślowe.

    Temu Prawu wychodzi naprzeciw porządek, który nie jest oddzielnym Prawem, lecz Prawem podstawowym, zwierzchnim, obejmującym tak świat materii i świat duchowo-intelektualny, czyli jest pierwiastkiem przyczynowym życia.

    Nie są one podzielne, żadne z nich nie dominuje nad drugim, lecz zachowują doskonałą, w ludzkim zrozumieniu równowagę i proporcję bez nich powstaje chaos. Innymi słowy, myśli człowieka, to proces analizowania świata materii i świata ducha, gdzie jedno bez drugiego nie może istnieć w ziemskim wymiarze i wzajemnie się uzupełniają.

    Przyjęta pod kątem historycznym przez nasze społeczeństwo semicka koncepcja świata, w tym również zasady postępowania etyczno-moralnego, są koncepcjami nie tylko błędnymi co szkodliwymi i niezgodnymi z duchem naszych Przodków.

    To zderzenie dwóch przeciwstawnych mentalności, sposobu życia i zachowania, używania słów i reagowania na otaczających nas ludzi i środowisko.

    W przypadku naszego kraju, duchowni katoliccy, obok duchownych innych denominacji chrześcijańskich, przekazują w ich przekonaniu wartości, które na przełomie wieków, wywoływały nieporozumienia w zróżnicowanym światopoglądowo społeczeństwie. Uległość i ślepe posłuszeństwo doktrynom, które absolutnie nie posiadają żadnego racjonalnego (w kontekście prawa naturalnego) podłoża, i które stanęły ponad zdrowym rozsądkiem wielu ludzi.

    Stery w społeczeństwie przejęła religijność, przyjmująca nieraz dość dziwaczne formy, których żaden rozsądny człowiek nie jest w stanie zaakceptować. Podatność na oczekiwanie nadprzyrodzonych czynów ze strony czczonych bóstw, bogów czy też świętych, to dominujące tendencje religijności, w której tak naprawdę często brakuje osobistego zaangażowania i osobistej odpowiedzialności.

    Religijność jest oddalona od źródła wiary, ponieważ religijność jest zmienna, ulega stałym przekształceniom, bez względu na to, w jakie ramy tradycji zostanie ujęta czy wpisana. Jednakże religijność to tylko zewnętrzny aspekt religii.

    Religijność w naszym społeczeństwie jest łączona z patriotyzmem, mówi się, że religia katolicka jest wpisana w nasze społeczeństwo. Słowa to okrutne, w których przejawia się arogancja, biorąc pod uwagę ilość zróżnicowanych światopoglądów istniejących w społeczeństwie. To właśnie tysiące pustych słów, wypowiadanych przez duchowych liderów rzymskiej instytucji religijnej, wykorzystujących niewiedzę ludzi, prowadzi do wewnętrznych konfliktów.

    Przejaw racjonalnego przedstawienia błędnego myślenia, które donikąd nie prowadzi, uznawane jest automatycznie za atak na wartości chrześcijańskie.

    Wartości, które nijak mają się do rzeczywistości nie tylko historycznej naszego społeczeństwa. To właśnie one, są przyczyną ponad 1050-letniego konfliktu na naszej ziemi.

    Trzeba tu powiedzieć, że najbardziej podstawowe zasady etyczne chrześcijaństwa, nie należą do niego, lecz zostały zapożyczone a później poważnie okaleczone.

    Autorem pierwszego kodeksu postępowania etycznego był nie kto inny jak Zaratustra, co jest rozpoznawane przez ortodoksyjną naukę filozoficzną i historyczną. Przedstawiane przez chrześcijaństwo religijne wartości, są przyczyną konfliktu myśli, gdyż ich źródło, opiera się na obcej Słowianom mentalności, wierze czy przyzwyczajeniach.

    Konstruktywne i racjonalne działanie wraz ze wzajemnym poszanowaniem to przejaw nauki Zaratustry, dążenie do dobrobytu intelektualnego i materialnego, które rozciągają się nie tylko na obecny ziemski wymiar życia, ale i na wieczność, na odrodzonej lub przemienionej ziemi.

    Konstruktywne w sensie ogólnym, społecznym, nieideologicznym, skoncentrowanym na określonej grupie społecznej, to samo dotyczy wzajemnego poszanowania i dobrobytu.

    Tą szkodliwą mentalnością, zostały również dotknięte niektóre grupy Słowian, oddziaływając na nie stosowanymi terminami lub określeniami. Historyczna analiza pism aryjskich dowodzi, że Słowianie nie używali terminologii czy też uformowanych struktur doktrynalnych, używając odniesień ściśle religijnych, które były wytycznymi postępowania etycznego w określonych ramach czasowych, a których dosłowne przestrzeganie w obecnych dość burzliwych i niestabilnych czasach, mogłoby wywołać konflikt.

    Słowianie posiadali wiedzę, przekazywaną z pokolenia na pokolenie w formie ustnej lub pisanej, niestety zniszczonej przez działalność misyjną chrześcijaństwa. Do tych terminów należą na przykład Przykazania, znane wszystkim, wywodzące się z tradycji judeochrześcijańskiej. Na gruncie semityzacji wyłania się kolejny nurt, zwany indocentryzmem.

    Te dwa terminy ulegają również wymieszaniu, tworząc synkretyzm religijny.

    Słowianie nie posiadali przykazań danych przez Boga ani też wynikających z panteonu bogów Słowiańskich. Badania etymologiczne i językoznawcze wskazują ponad wszelką wątpliwość, iż bogowie Słowiańscy są efektem przyjętego synkretyzmu pochodzącego ze starożytnego Iranu i praktykami związanymi z kultem bóstw przyrody, które z czasem przybrały różne formy między innymi w folklorze.

    Niektóre z nich, są w sposób jednoznaczny utożsamiane ze złymi i nieczystymi duchami rozwiązłości i nieczystości oraz wojny.

    W tym kontekście propagowane materie, do których należą między innymi: joga, śpiewanie lub recytowanie mantr, wiara w reinkarnację, wegetarianizm, pojęcie duszy czy bliźniego, nie można powiązać ze ścisłą wielowiekową tradycją Słowian, to naleciałości hinduskie i semickie.

    Inną kwestią jest powoływanie się na księgi Wedyjskie, które pomimo wielu podobieństw językowych i tekstowych, również nie można zakwalifikować do ścisłej tradycji Słowian. Byłoby błędem zakładać, że Rigweda jest starszym tekstem w porównaniu do tekstów Awesty; nie należy też interpretować korpusu tekstowego Awesty jako zreformowanych ksiąg Rygwedy. Tak irańscy, jak i hinduscy naukowcy odrzucają takie stwierdzenia.

    Rzeczą dość ważną, która wpływa na istotną różnicę pomiędzy tekstami Awesty i Wedami jest występowanie w tej drugiej bóstwa Indry, któremu składano krwawe ofiary. Z całą pewnością można by powiedzieć znacznie więcej rzeczy na temat czynników wywołujących konflikt myśli, których ciągłość w istotnych dla duchowego życia kwestiach została poważnie zniekształcona.

    Z jednej strony wpływami semickimi, z drugiej indocentrycznymi. Szukając alternatywy mogącej w pełni zaspokoić i usatysfakcjonować pragnienia umysłu i ducha, często spotyka się pseudonaukowe i pseudohistoryczne teorie, które próbują owładnąć ludzmi, których obowiązki życiowe często nie pozwalają na bliższe przyjrzenie się danym zagadnieniom, gdzie również zdarza się, że autorzy teorii, bez należytego przygotowania akademickiego i naukowego, starają się udowodnić rzeczy, które wychodzą poza ramy wszelkich procesów badań naukowych trwających od wielu długich lat.

    Jak można zauważyć, wszystkie tu powyżej wymienione, mają znaczący wpływ na ludzkie myśli, słowa i czyny.

    Kreatywność czy dążenie do dobrobytu intelektualnego i duchowego, u w/w raczej nie stanowiło pod względem historycznym mocnej strony. Można dopowiedzieć, że osoba nie związana z żadnym z nich, może wykazać się większą kreatywnościom i poprzez wewnętrzną inspirację, dokonać znacznie więcej, niż niejedna osoba związana konfesyjne.

    Jest to z pewnością z jednej strony jakiś sposób wykorzystywania ludzkiej niewiedzy z dozą sensacjonalizmu, z drugiej strony, uwidacznia się pragnienie i głód wiedzy, a poprzez to głębokie pragnienie szczęścia i radości w naszym codziennym życiu.