logo «Awesta, głos z przeszłości, który powraca»

    Objawienie Boga Ahura Mazdy dane Zaratustrze

    Wysublimowane przesłanie Zaratustry pozostaje tak samo aktualne dzisiaj jak wtedy, gdy zostało objawione.

    Inne później powstałe religie wchłonęły wiele jego cech, które następnie ukształtowały świat, jaki znamy dzisiaj.

    Historia Prawo Zwyczaje. Część 3

     

    https://zoroastryzm.do.am/

     

    Ród, rodzina, imię

    Imiona Kanoniczne i Niekanoniczne. Część 3


    W ten sposób imiona niegdyś niekanoniczne stały się kanoniczne a kanoniczne zaczęły wychodzić z użycia, stając się niekanonicznymi.

    Nazwanie osoby pseudonimem ojcowskim jako rodzajowym uważano za wystarczające, dlatego tak zwany dedicyzm (pseudonimy osobiste utworzone od imion dziadków) były niezwykle rzadko używane.

    Pseudonimy w przeciwieństwie do nazwisk, nie odzwierciedlają cech osobowych, lecz np. nieruchomości pochodzenie terytorialne lub etniczne.

    Pseudonimy były nadawane ludziom w różnych okresach życia i czasami trudno było je odróżnić od imion słowiańskich.

    Wiele pseudonimów istnieje w poszczególnych rodzinach od kilku pokoleń, podkreślając przynależność danej osoby do rodu lub rzemiosła.

    Często w oficjalnych dokumentach używano pseudonimów wraz z imionami niekanonicznymi.

    Ważną częścią imienia był u Słowian patronimizm (patronimiczny pseudonim), który bezpośrednio wskazywał na pochodzenie i więzi rodzinne danej osoby. Dawniej drugie imię pośrednio wskazywało na społeczną przynależność osoby, ponieważ było uważane za honorowe.

    Symbolika haftów, jako wyraz przynależności rodowej, duchowej i wykonywanego rzemiosła.

    Innym ważnym elementem było wyszywanie ozdobnych haftów, które zapewniały ochronę przed siłami zła i ciemności. Ubrania chroniły właściciela przed negatywnymi wpływami z zewnątrz, promowały rozwój jego ducha, wskazywały na przynależność do rodu i wykonywanego rzemiosła, np. do kowalstwa. Odzież była szyta w celu ochrony ludzkiego ducha i myśli, by należycie wykorzystać życiową energię. Na przedniej części koszuli umieszczano symbole odzwierciedlające wewnętrzną naturę człowieka, jego prawdziwe ja, czyli jego ducha, świadomość jego wyjątkowości, wskazującą na to, kim jest dana osoba i dokąd zmierza.

    Na rękawach umieszczano symbole ochrony w codziennych czynnościach, symbole wspierające sposób życia lub, jak wspomniano powyżej wykonywane rzemiosło. W dolnej części koszuli umieszczano symbole obrony życia lub urodzin. Ogólne mówiąc, hafty to symbole boskiej czystości, chroniące przed mocami ciemności, atakujące umysł, ducha i ciało.

    Naukowcy i etnografowie nie bez powodu uważają hafty za ważne źródło w badaniu starożytnych wierzeń i religii.

    Pas był integralną częścią słowiańskiego stroju, codziennego, świątecznego i rytualnego dla wszystkich, dorosłych i dzieci, mężczyzn i kobiet.Pas w tradycyjnym stroju był koniecznością, a jego wiązanie oznaczało gotowość i zdolność do działania.

    Noszenie pasa wiązało się także z moralnym charakterem osoby, gdzie jego brak był postrzegany jako naruszenie ogólnie przyjętych norm zachowania.

    Pełnił on funkcję dość wymowną, bo chroniącą od zła. Uważano bowiem, że osoba, która usunęła pas, stała się nie tylko podatna na wpływy złowrogiego świata, ale i jego częścią, w tym również, że uległa ona siłą zła.

    Pas wykorzystywano również w ceremonii zaślubin, gdzie młodą parę oplatano pasem na znak jedności małżeńskiej; pasem również związywano pierwszy snop plonu. W tradycji słowiańskiej pas jest źródłem witalności, mającej właściwości lecznicze i ochronne.

    Pas z symbolicznymi haftami są rodzajem filtra, chroni człowieka przed negatywnymi wpływami z zewnątrz, złowrogimi życzeniami, zniszczeniem lub chorobami; pas wskazuje również na prawowitą drogę. Miał on również małą kieszonkę, w której można było nosić najważniejsze w codziennym użytku przedmioty.

    Żywność

    Zastawiając stół, czasami możemy się zastanawiać, co jedli nasi przodkowie, starożytni Słowianie? Odpowiedź na to pytanie może udzielić archeologia. Podczas wykopalisk w starożytnych osadach Słowian archeolodzy znajdują dużo resztek jedzenia. Przede wszystkim są to ziarna różnych zbóż, na przykład: jęczmienia, pszenicy, żyta czy owsa. Ziarna zbóż mielono, a potem wypiekano z nich chleb, jedzono warzywa i mięso. Jeżeli chodzi o mięso, to jedzono pieczone, natomiast ze skór zwierząt sporządzano okrycia, obuwie, uprzęże dla zwierząt, kołczany do łuków i wiele innych przedmiotów. Jajka, mleko, wyrób sera oraz miód, były podstawowymi produktami żywnościowymi naszych przodków.


    « Powrót do Spisu Tematów