logo «Awesta, głos z przeszłości, który powraca»

    Objawienie Boga Ahura Mazdy dane Zaratustrze

    Wysublimowane przesłanie Zaratustry pozostaje tak samo aktualne dzisiaj jak wtedy, gdy zostało objawione.

    Inne później powstałe religie wchłonęły wiele jego cech, które następnie ukształtowały świat, jaki znamy dzisiaj.

    Awestologia i Teologia


     

    Te dwa terminy, choć podobne do siebie w brzmieniu „logia”, różnią się od siebie.

    W czasach Zaratustry oczywiście termin „teologia” nie istniał, gdyż powstał on w starożytnej Grecji, by potem zostać przejęty przez chrześcijaństwo. Awestologia, to termin, który wskazuje na całość bytu na ziemi: człowieka, florę i faunę, innymi słowy cały żyjący świat w obliczu Dobrego Boga Ahura Mazdy.

    Są to terminy zmienne, które można używać, zwracając zawsze uwagę na fakt, że Awestologia, nie zawiera wielu elementów występujących w dziś rozumianej i nauczanej teologii religijnej. Innymi słowy, awestologia, jest „Matką” współczesnej teologii, bo jako pierwsza w pismach aryjskich omawia zagadnienia dotyczące Boga Ahura Mazdy, człowieka i otaczającego go świata.

    Nie zawiera również nadmiernych elementów metafizycznych w porównaniu na przykład z chrześcijaństwem. Bliższe jej teologicznej konstrukcji są te myśli religijne, które z niej, w różnych okresach historii powstały na przykład buddyzm, czy konfucjanizm. Awestologia jest pierwsza we wszystkim.

    Człowiek chcący pominąć zagadnienia teologiczne i wynikającą z niej duchowość w sensie awestologicznym, wychodzi naprzeciw filozofii, której różne nurty są dziś obecne. I tak w przypadku pogłębiania filozoficznych zagadnień, prędzej czy później człowiek natrafia na zagadnienia nauczane przez Awestę, bo święta Awesta i filozofia jest jednym. Święta Awesta jest podstawą filozofii i tu z pewnością warto prześledzić myśl filozofów greckich, którzy pod wpływem Awesty, byli zmuszeni do zmiany swojej mitologii.

    W książce Ratu „Tak uczył Zaratustra”, jest napisane, że Awesta jest księgą od „A” do „Z”, co znaczy, że mówi o wszystkim, co dotyczy życia ludzkiego na ziemi. Mówi o psychologii, mówi o duchowości, mówi o wierze, mówi o praktykowaniu dobra i zła i konsekwencjach obydwu. Czynienie dobra lub czynienie zła jest ujęciem filozoficznym. Istnieje nawet takie polskie powiedzenie, że: „można to zrobić, tu nie ma żadnej filozofii”, filozofia to przede wszystkim myślenie, jak postępować dobrze, a złe postępowanie, mówienie jest efektem braku myślenia o konsekwencjach swoich czynów.

    Święta Awesta bazuje przede wszystkim na prawach natury i sile rządzącej wszechświatem, którą jest Prawo Aszy. Nie naucza o grzechu, bo grzech, w potocznym znaczeniu, jest „chybieniem do celu”, czyli nieprzestrzeganiem przykazań. W tym wypadku święta Awesta zwraca uwagę na przeanalizowanie swoich myśli, zanim wprowadzi się je w czyn lub zanim wypowie się słowo/a, które mogę zranić lub zniszczyć.

    Grzech jest koncepcją ludzkich religii, święta Awesta w zamian zachęca do przemyślanego działania i mówienia, a poprzez to, wskazuje na dojrzałość człowieka, którego nie opuszcza trzeźwe myślenie.

    Można też powiedzieć, że awestologia to nauka o czynnej „przemocy” wobec zła, wobec tego wszystkiego, co niszczy człowieka i jego środowisko, co niszczy jego ducha i umiejętność rozumowania, w końcu, co niszczy jego naturę i naturalną godność.


    « Powrót do Spisu Tematów